متولد 1335 كهگيلويه و بويراحمد است     در روستا به دنيا آمد همان    روستايي كه بعدا سريال  "بي بي يون    "در آنجا فيلم برداري شد.معلمي و طلبگي هم كرده بود. وي دوره چهار ساله هنر جويي را در  
 مدرسه   << آناهيتا>> پشت  سرگذاشت  و  پس از آن به عرصه سينما پرداخت  و بازيگري در تلويزيون
را نيز تجربه كرد.     با اينكه نقش هاي   طنز  را   بازي مي كرد    ولي   چهره اش  يه جوري غمگين بود.
  غم وغصه را مي تونستي در كارهايش ببيني.   «گال»    «در مسير تندباد»    «نار و ني»     «اوينار»
«مرد ناتمام» «هنرپيشه»   «روز واقعه» و ... از جمله فيلم‌هايي است که پناهي در آنها ايفاي نقش کرده
 است.

او در تلويزيون  هم در  مجموعه‌هايي نظير      «گرگ‌ها»، «رعنا»  «روزي روزگاري»  «امام علي» «آژانس دوستي» و... حضور يافته است.

تابه‌حال چندين كتاب شعر و نثر از پناهي به چاپ رسيده است. از ميان كتاب‌هاي او مي‌توان  به عناويني
 چون «گلدان و آفتاب»،  «پيامبر بي‌كتاب»،  «دو مرغابي در مه»،   «دل شير»   و«من و نازي» اشاره كرد
 . او همچنين چند كاست از دكلمه اشعار خودش به بازار فرستاده بود.

با اين معروفيت  ,وقتي كه مرد   هيچ كس نفهميد.   بعد از سه روز جنازه اش را  در خانه اش   پيدا كردند
وقتي كه مرد 48 ساله بود .در يكي از مصاحبه هايش گفته بود  دوست دارد در 40  سالگي بميرد  8 سال
ديرش شده بود!

هنوز هم وقتي در يك سريال تلويزيوني  يا فيلم سينمايي   كارگردان ها  به بازيگري  نيازدارند  كه در عين
متفكر و عميق بودن ساده دل ودوست داشتني باشد تنها يك نام به ذهن مي آيد :حسين پناهي

در يكي از مصاحبه هايش  كه هيچ وقت  فراموش نمي كنم  وقتي مي خواست  با بچه ها  صحبت كند 
اين گونه آغاز به سخن گفت :  سلام  به  بچه هايي كه  باباشون امروز براشون  تلويزيون خريده  وبراي
اولين بار دارند برنامه هاي كودك را مي بينند...

  شبي باراني

و رسالت من اين خواهد بود
              تا دو استکان چاي داغ را
                    از ميان دويست جنگ خونين
                                      به سلامت بگذرانم
                                      تا در شبي باراني
                                      آن ها را
                                      با خداي خويش
                                     چشم در چشم هم نوش کنيم .

 
در آينه
دار و ندار خويش را مرور مي کنم
اين خاک تيره اين زمين
پاپوش پاي خسته ام
اين سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته ام
اما خداي دل
در آخرين سفر
در آينه به جز دو بيکرانه ي کران
به جز زمين و آسمان
چيزي نمانده است
گم گشته ام، کجا
نديده اي مرا؟
 

شب در چشمان من است،به سياهي چشمهايم نگاه كن

               روز در چشمان من است،به سفيدي چشمهايم نگاه كن...

                             شب و روز در چشمان من است،به چشمهاي من نگاه كن...

                                                   پلك اگر فرو بندم، جهاني در ظلمات فروخواهد رفت....

                                                                                          مرحوم حسين پناهي