دو روز تعطيلي اين فرصت و حوصله رو به هم داد(هرچند اين فرصت خيلي دير اتفاق افتاد)

تا بشينم با خيال راحت فيلم سنتوري رو ببينم  این فیلم روایت زندگی یک آهنگساز و نوازنده

 است که در زندگی‌اش با گرفتاری ها و مشکلاتی روبرو می‌شود

قصه همان قصه  تلخ اعتياد  است   زيبايي  و اوج  فيلم در ترانه ها و  آهنگهاي محسن چاووشی

 هست كه آدم رو مجذوب فيلم مي كنه علي سنتوري در  پایان فیلم  مثل تكرارهمه فیلم ها از اعتیاد

  جدا مي شه. ولي همه اين خوش بيني  فيلم به  خاطر مايه دار بودن بابای علی (بهرام رادان)هستش

فيلم اشكم رو در نياورد ولي اندوه و تاسفي رو به همراه داشت. که قلبم رو به درد آوردو ذهنم رو

 خراب ....نذاشت این دو روز را هم بی خیال از دردو ...باشم    در اين زمانه پر از فساد و فقرو

 بدبختی و بیکاری... و اعتياد

علي سنتوري باباي مايه دارش قهرمان قصه اش بود كه تونست اون رو نجات بده بقيه چي. جوونهای

 كه به خاطر بيكاري يا هر درد بي درموني به  دنیای بي خيالي اعتياد پناه مي برند قهرمان قصه شون

 كي خواهد بود( بالایی ها که فقط زمان انتخابات یاد جوونها می افتند)

ترانه و آهنگ هاي چاوشي كه توسط رادان لب خواني مي شه تمامي اندوه رو به قلبت هديه میکنه

یعنی خواستیم این دو روز رو بی خیال از این دنیا و درد هاش باشم که باز نتونستم  نتونستم

 رفيق من، سنگ صبور غم هام
به ديدنم بيا، که خيلي تنهام
هيشکي نمي فهمه، چه حالي دارم
چه دنياي رو به زوالي دارم
مجنونم و دل زده از ليلي ها
خيلي دلم گرفته از خيلي ها
نمونده از جووني هام نشوني
پير شدم، پير تو اي جووني
تنهايي بي سنگ صبور
خونه سرد و سوت و کور
توي شبات ستاره نيست
 موندي و راه چاره نيست
اگر چه هيچ کس نيومد
 به تنهائيت سري نزد
اما تو کوه درد باش
 طاقت بيار و مرد باش...
اگر بياي همون جوري که بودي
کم ميارن حسودا از حسودي
صداي سازم همه جا پر شده
هر کي شنيده از خودش بي خوده
اما خودم پر شدم از گلايه
هيچي ازم نمونده جز يه سايه
سايه اي که خالي از عشق و اميد
هميشه محتاجه به نور خورشيد (محسن چاووشي"سنتوري")